توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٥ - بهشت و جهنم
نظر علم و دانش در مقام بلندى باشد.
خداوند مهربان دربارهى اهل صدق و صداقت و پاكى و درستى مىفرمايد:
«قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»[١].
خداوند گفت: اين قيامت روزى است كه صدق صادقان به آنان سود مىدهد، براى آنان بهشتهايى است كه از زير درختانش نهرها جارى است، در آن هميشگى و جاويد هستند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خداوند خشنودند، اين است رستگارى بزرگ.
خداوند قهار دربارهى بدكاران مىفرمايد:
«وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ»[٢].
و آنان كه به كسب بدىها برخاستند جزاى بدى به مانند همان بدى است، آنان را خوارى و ذلت فرا گيرد، نگاهبانى از عذاب خدا نيابند، گويى چهرهى آنان را قطعهاى از شب تاريك پوشانده، اهل دوزخند و در آن هميشگى و جاويدند!
حضرت باقر ٧ مىفرمايند: زمانى كه قيامت شود خداوند به ندا كنندهاى امر مىكند در پيشگاهش فرياد بزند: تهيدستان كجايند؟ بسيارى از مردم برمىخيزند، خداوند مىفرمايد: اى بندگانم! پاسخ مىدهند: لبيك اى پروردگار ما. خداوند مىفرمايد: من شما را در دنيا به خاطر خوار كردنتان تهيدست
[١] - مائده( ٥): ١١٩.
[٢] - يونس( ١٠): ٢٧.