توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٦ - طبيبان معالج
٧- ايمان به رسول ٦ و سلم
٨- جهاد و كوشش در راه خدا با مال و ثروت
٩- كوشيدن در طريق حق با جان
١٠- پرداخت قرض الحسنه به نيازمندان
١١- قطع رابطه با گناه و بازگشت به خداوند
١٢- دست برداشتن از اعتقادات غلط و باطل
١٣- برپا داشتن نماز
١٤- پرداخت زكات
١٥- اعتراف و اقرار به گناه در پيشگاه حضرت محبوب.
جَاءَ رَجُلٌ الَى النَّبِىِّ ٦ و سلم فَقالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! مَا عَمَلُ اهْلِ الجَنَّةِ؟ فَقالَ: الصِّدْقُ، اذَا صَدَقَ العَبْدُ بَرَّ، وَاذَا بَرَّ آمَنَ وَاذَا آمَنَ دَخَلَ الجَنَّةُ. فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! مَا عَمَلُ اهْلِ النَّارِ؟ قَالَ: الكِذْبُ، اذَا كَذِبَ العَبْدُ فَجَرَ وَاذَا فَجَرَ كَفَرَ وَاذَا كَفَرَ دَخَلَ النَّارَ[١].
مردى به محضر رسول خدا ٦ و سلم آمد، عرضه داشت: اى رسول خدا! عمل اهل بهشت چيست؟ فرمودند: راستى، زمانى كه بندهى خدا راست بگويد نيكى نموده، و چون نيكى كرده ايمنى يافته، و چون ايمنى يافته وارد بهشت مىشود.
عرضه داشت: اى رسول خدا! عمل اهل جهنم چيست؟ فرمودند: دروغ، زمانى كه عبد دروغ بگويد گناه نموده، و چون مرتكب گناه شده، به ناسپاسى و حق پوشى دچار شده و زمانى كه اينگونه آلوده شده وارد جهنم مىشود.
يكى از همسران پيامبر مىگويد: از رسول الهى پرسيدم:
[١] - مجموعهى ورّام: ١/ ٤٣، باب ما جاء فى الصدق والغضب للّه؛ ارشاد القلوب: ١/ ١٨٥، الباب الحادى والخمسون.