توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٠ - عدالت

حضرت على ٧ فرمودند:

مَنْ طابَقَ سِرُّهُ عَلَانِيَتَهُ، وَوافَقَ فِعْلُهُ مَقَالَتَهُ، فَهُوَ الَّذِى ادَّى الْامانَةَ وَتَحَقَّقَتْ عَدالَتُهُ‌[١].

كسى كه نهانش با آشكارش يكى باشد و عملش با گفتارش مطابق باشد، او كسى است كه امانت را ادا كرده و عدالتش محقق شده است.

و نيز آن حضرت فرمودند:

الْعَدْلُ اساسُ بِهِ قَوامُ الْعالَمِ‌[٢].

عدالت پايه‌اى است كه قوام و برجايى جهان بر اوست.

مولا ٧ فرمودند:

الْعَدْلُ رَأْسُ الْايمانِ، وَجِماعُ الْاحْسانِ، وَاعلى‌ مَراتِبِ الْايمانِ‌[٣].

عدالت سر ايمان و موافق احسان و برترين مراتب ايمان است.

آنچه در سطور گذشته به تحرير آمد عبارت است از: ايمان، نماز، انفاق، يقين به آخرت، احسان به پدر و مادر، احسان به اقوام، احسان به ايتام، احسان به مساكين، گفتار نيك، اخلاص، صبر، مال حلال، تقوا، بر، غيرت، عبرت، خير، طلب دانش، اميد و عدالت.

اين امور عالى قسمتى عملى و برخى اخلاقى، و تعدادى باطنى و شمارى ظاهرى است كه نمونه‌اى از زيباييهاى معنوى، و عواملى جهت اصلاح بعد از بريدن از گناه و توبه از معصيت است. امورى مانند نيت، معروف، حريت،

[١] - غرر الحكم: ٢١١، حديث ٤٠٦٩.

[٢] - بحار الأنوار: ٧٥/ ٨٣، باب ١٦، حديث ٨٧.

[٣] - غرر الحكم: ٤٤٦، مدح العقل، حديث ١٠٢٠٦؛ مستدرك الوسائل: ١١/ ٣١٩، باب ٣٧، حديث ١٣١٤٦.