توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٥ - محشر

قبر از زمان مرگ تا روز قيامت است.

در كتاب شريف كافى از حضرت صادق ٧ روايت شده:

فى حُجُراتٍ فِى الجَنَّةِ يَأْكُلُونَ مِنْ طَعامِها، وَيَشْرَبُونَ مِنْ شَرابِها، وَيَقولُونَ: رَبَّنا اقِمْ لَنَا السَّاعَةَ، وَانْجِزْ لَنا ما وَعَدْتَنا[١].

ارواح مردم مؤمن پس از مرگ در حجره‌هايى از بهشت قرار دارند، از غذاهاى بهشتى مى‌خورند، و از نوشيدنيهايش مى‌نوشند و مى‌گويند: پروردگارا! هرچه زودتر قيامت را برپا كن، و به وعده‌هايى كه به ما داده‌اى وفا فرما.

اعتقاد به برزخ كه در صريح آيات قرآن و روايات مطرح است از زيباييهاى معنوى است كه با توجه به وضع نيكان و بدكاران در عالم برزخ، آثار مفيدى در حيات انسان دارد، و مايه‌اى براى ظهور تقوا و پاكى در ظاهر و باطن است.

محشر

مسأله‌ى قيامت و محشر، و روزى كه اولين و آخرين براى رسيدن به جزاى نيكى‌ها و بديها در آن وارد مى‌شوند حقيقتى است كه تمام كتب آسمانى و انبياى الهى وامامان معصوم خبر داده‌اند.

اعتقاد به محشر و قيامت جزيى از ايمان، و انكار آن واقعه‌ى عظيمه مساوى با كفر است.

قرآن مجيد در بيش از هزار آيه، و روايات و اخبار در فصلى بسيار مفصل موضوع محشر و قيامت را مطرح كرده‌اند:

«رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ»[٢].

[١] - كافى: ٣/ ٢٤٤، باب آخر فى أرواح المؤمنين، حديث ٤؛ بحار الأنوار: ٦/ ٢٦٩، باب ٨، حديث ١٢٢.

[٢] - آل عمران( ٢): ٩.