توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٠ - توبه ميراث آدم و حوا

بود يا ايوب؟ او به بلا دچار شد، ولى گرفتار فتنه نشد[١]!

توبه ميراث آدم و حوا

آدم به عنوان خليفه‌ى خداوند و نايب حضرت رب العزه آفريده شد، و پس از اعتدال و استواء بدن، روح خدايى در او جلوه كرد[٢]، و شايسته‌ى مقام علم الاسمايى گشت، و فرشتگان به خاطر عظمت و كرامتش، به امر حضرت حق در برابر او سجده كردند، آنگاه به فرمان خداوند همراه با همسرش در بهشت ساكن شد[٣]. تمام نعمت‌هاى بهشت در اختيار او قرار گرفت و استفاده از آن مجموعه براى او و همسرش بلامانع اعلام شد، جز اينكه از هر دو خواستند به درختى معين نزديك نشوند، كه با نزديك شدن به آن درخت از ستمكاران خواهند شد[٤]. شيطان كه به خاطر سر تافتن از سجده بر آدم، از حريم حق رانده شده بود و آثار لعنت حق او را زجر مى‌داد، و تكبر و خودبينى‌اش نمى‌گذاشت به پيشگاه مقدس يار برگردد، از باب كينه و دشمنى نسبت به آدم و همسرش، در مقام وسوسه نمودن آنان بر آمد، تا آنچه را از اندامشان پنهان بود آشكار سازد، و با اطاعت نمودن از او، مقام كرامت و عظمتشان را از دست بدهند، و از بهشت عنبر سرشت اخراج شوند، و روى رحمت و لطف حق از آنان برگردد.

او با اين جملات به وسوسه كردن آنان براى خوردن از ميوه‌ى آن درخت اقدام كرد:

[١] - كافى: ٨/ ٢٢٨، حديث يأجوج و مأجوج، حديث ٢٩١؛ بحار الأنوار: ١٢/ ٣٤١، باب ١٠، حديث ٢.

[٢] - كافى: ٧٢.

[٣] - بقره( ٢): ٣٠- ٣٥.

[٤] - اعراف( ٧): ١٩« وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ».