توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٠ - طبيبان معالج
بِالشَّهَوَاتِ[١].
خداوند رحمت كند كسى كه از خداوند آن گونه كه سزاوار است شرم كند، پس سر و چشم و گوش و زبان را از گناه، و شكم را از خوراكى و آشاميدنى حرام حفظ نمايد، مرگ و پوسيدن بدن را در قبر به ياد آورد، و بداند كه بهشت پيچيده به رنج تكاليف و جهنم پيچيده به لذت شهوات است.
در زمينهى اين امور سعادت بخش و حافظ انسان از هلاكت و شقاوت، مسايل بسيار مهمى از انبيا و امامان در معتبرترين و مفصلترين كتب روايت شده، كه آنچه در قسمتهاى گذشته خوانديد، نمونهاى اندك از آن درياى بيكران پرگوهر است. از اهل دل نيز مواعظ و حكمى نقل شده كه مجموعهى آنها براى انسان نسخهاى درمان كننده، و راهى به سوى سلامت و درستى، و طريقى براى نجات از آلودگيها و گناهان است كه نمونهاى از آن حكمتها را در سطور زير مىخوانيد:
بيدارى فرموده: چهار چيز را در چهار چيز طلب كرديم ولى راهش را اشتباه كرديم، ديديم در چهار چيز ديگر است: بىنيازى را در ثروت و مال طلبيديم، در قناعت يافتيم؛ مقام را در حسب طالب شديم، در تقوا پيدا كرديم؛ راحتى را در زيادى مال خواستيم، در كمى مال ديديم؛ نعمت را در لباس و خوراك و رسيدن به لذتها طلب كرديم، ولى در سلامت بدن يافتيم[٢].
در وصاياى لقمان به فرزندش آمده: فردا كه در پيشگاه خداوند قرار گرفتى از چهار چيز سؤال مىشوى: جوانىات را در چه چيز كهنه كردى، و عمرت را در
[١] - تحف العقول: ٣٩٠؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٣٠٥، باب ٢٥، حديث ١؛ مستدرك الوسائل: ٨/ ٤٦٤، باب ٩٣، حديث ١٠٠٢٢.
[٢] - مواعظ العددية: ٢٣٦.