توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٠ - عبرت

بوى بهشت از مسير پانصد سال راه يافت مى‌شود، ولى عاقّ پدر و مادر و ديّوث بوى بهشت را نمى‌يابند. گفته شد: يا رسول اللَّه، ديّوث يعنى چه؟ فرمودند:

مردى كه زنش زنا مى‌كند و او مى‌داند ولى بى‌تفاوت است.

حضرت صادق ٧ فرمودند:

انَّ اللَّهَ غَيورٌ، يُحِبُّ كُلَّ غَيورٍ، وَمِنْ غيرَتِهِ حَرَّمَ الْفَواحِشَ ظاهِرَها وَباطِنَها[١].

همانا خداوند غيور است و هر غيورى را دوست دارد، و از غيرت اوست كه تمام گناهان آشكار و پنهان را حرام نموده.

عبرت‌

پندگيرى از حوادث روزگار، و اوضاع مردم گذشته، و وضع مردم حاضر از ويژگيهاى مردم خردمند است.

قرآن مجيد مى‌گويد: در داستانهايى كه در ضمن سوره‌ها و آيات بيان شده براى صاحبان خرد عبرت است.

«لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ...»[٢].

قرآن مجيد به اهل عقل و خرد، و دارندگان مغز و بصيرت و در نهايت به همه‌ى انسانها دستور مى‌دهد كه از تمام امور، جهت رشد و كمال خود، و خوددارى از پليدى و آلودگى عبرت بگيريد:

«... فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ»[٣].

على ٧ مى‌فرمايند:

[١] - وسائل الشيعه: ٢٠/ ١٥٣، باب ٧٧، حديث ٢٥٢٨٣.

[٢] - يوسف( ١٢): ١١١.

[٣] - حشر( ٥٩): ٢.