توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٧ - حقد و كينه

بر تو باد كه از غضب بپرهيزى كه ابتدايش ديوانگى و پايانش پشيمانى است.

حضرت باقر ٧ فرمودند:

مَنْ كَظَمَ غَيْظاً وَهُوَ يَقْدِرُ عَلى‌ امْضائِهِ حَشَا اللَّهُ قَلْبَهُ امْناً وَايماناً[١].

كسى كه خشمش را فرو خورد در حالى كه قدرت بر به كار گيرى آن را دارد، خداوند قلبش را از امن و ايمان پر مى‌كند.

حضرت صادق ٧ فرمودند:

الْغَضَبُ مِفْتاحُ كُلِّ شَرٍّ[٢].

خشم كليد هر شرى است.

حقد و كينه‌

كينه‌ورزى، كينه‌توزى و دشمنى با مردم بدون علت شرعى، ممنوع و حرام است.

كينه‌ورز و كينه‌توز براى فرو نشاندن آتش كينه مجبور است آلوده به ستم و ظلم و گرفتار بعضى از معاصى و گناهان شود.

كينه‌ورز و كينه‌توز از رحمت آوردن به مردم و مهربانى به همگان بركنار است، و به همين خاطر بر اساس آيات قرآن و روايات از رحمت و لطف حق در دنيا و آخرت محروم است.

على ٧ مى‌فرمايند:

[١] - كافى: ٢/ ١١٠، باب كظم الغيظ، حديث ٧؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٤١٠، باب ٩٣، حديث ٢٤.

[٢] - كافى: ٢/ ٣٠٣، باب الغضب، حديث ٣؛ خصال: ١/ ٧، حديث ٢٢؛ بحار الأنوار: ٧٠/ ٢٦٦، باب ١٣٢، حديث ١٧.