توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٩ - نا اميدى كفر است

هر طفلى بر اساس بافت توحيد و اسلام و نبوت و ولايت به دنيا مى‌آيد. اين پدر و مادر او هستند كه او را در مدار يهوديت و نصرانيت قرار مى‌دهند.

معلم يا معاشر يا جامعه‌ى منحرف هم در ايجاد انحراف در انسان بسيار مؤثرند.

انسان بر اثر اين عوامل دچار خطاى فكرى، انحراف قلبى، رذايل اخلاقى و سيئات عملى مى‌شود، و اين مجموعه جز يك سلسله بيمارى قابل علاج چيز ديگرى نيست. از نظر قرآن مجيد از اين بيمارى راه نجات هست و براى اين مرض شفا مقرر است، و اين درد را داروى درمان وجود دارد.

«يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ»[١].

اى مردم! از جانب پروردگارتان موعظه‌اى به سوى شما آمد، در اين موعظه شفاى بيمارى درون شماست و هدايت و رحمت براى اهل ايمان.

اين بيمارى از نظر قرآن مى‌تواند مورد مغفرت و رحمت خداوند قرار بگيرد:

«إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ»[٢].

مگر آنان كه پس از ارتكاب معاصى توبه كردند و ظاهر و باطن خود را اصلاح نمودند و تبديل به انسانى قابل قبول حق شدند، همانا خداوند آمرزنده و رحيم است.

نا اميدى كفر است‌

زمانى كه از طريق آيات حق و معارف اهل بيت : روشن شد كه گناهان‌

[١] - يونس( ١٠): ٥٧.

[٢] - آل عمران( ٣): ٨٩.