توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٣ - گفتار نيك

هركس، و در هر موضوعى انديشه لازم است، و توجه به حضرت حق و قيامت واجب است، مباد كه زبان، انسان را دچار گناهانى كند كه توبه از آن مشكل و جبران خسارتش محال باشد.

امام صادق ٧ مى‌فرمايند: با مؤمن و مخالف، سخن به نيكى و خوبى بگوييد، گفتارتان با تمام مردم جز گفتار نيك و پسنديده و منطقى نباشد.

با مردم مؤمن بايد با گشاده‌رويى و نشاط و انبساط سخن گفت آن هم سخن به نيكى و خوبى، و با مخالفان بايد به گونه‌اى حرف زد كه سبب جذب آنان به ايمان گردد، و اگر زمينه‌ى جذب وجود نداشته باشد انسان و ساير برادران مؤمنش از شر او در امان روند، سپس حضرت فرمودند: مداراى با دشمنان خدا برترين صدقه‌ى انسان به خودش و برادران ايمانى‌اش مى‌باشد[١].

از حضرت باقر ٧ در توضيح آيه‌ى شريفه‌ى: «وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً» روايت شده: با مردم به نيكوترين گفتارى كه دوست داريد به شما گفته شود سخن بگوييد چرا كه خداوند نسبت به افرادى كه در گفتارشان نسبت به اهل ايمان و مردم محترم، لعنت و بدگويى و طعنه و ناسزاست و در كلامشان اصرار بى‌جاست بغض و كينه دارد، و دوستدار مردم باحيا و بردبار و ضعيف و پارسا پيشه است‌[٢].

رسول خدا ٦ و سلم فرمودند:

كَلامُ ابْنِ آدَمَ كُلُّهُ عَلَيْهِ لَالَهُ الَّا امْرٌ بِالْمَعْروفِ، وَنَهْىٌ عَنِ الْمُنْكَرِ، اوْ ذِكْرُ اللَّهِ‌[٣].

همه‌ى سخن فرزند آدم به زيان اوست نه به سودش، مگر امر به معروف و نهى از منكر و ذكر خدا.

[١] - تفسير صافى: ١/ ١٥٢، ذيل آيه‌ى ٨٣ سوره‌ى بقره؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٤٠١، باب ٨٧، حديث ٤٢.

[٢] - تفسير عياشى: ١/ ٤٨، حديث ٦٣؛ تفسير صافى: ١/ ١٥٢، ذيل آيه‌ى ٨٣ سوره‌ى بقره؛ بحار الأنوار: ٧١/ ١٦١، باب ١٠، حديث ١٩.

[٣] - مواعظ العدديه: ٨٧.