توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٥ - اخلاص
الْمُؤْمِنِينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً»[١].
مگر آنان كه توبه كردند، و خود را اصلاح نمودند، و پناهنده به خدا شدند، و دين خود را براى خدا خالص نمودند، پس اينان با مؤمنانند و به زودى خداوند به مردم مؤمن اجر عظيم عنايت مىكند.
«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ...»[٢].
آگاه باشيد دين خالص براى خداست.
آنچه آلوده به ريا و خودنمايى و شرك است از عرصهگاه حريم حق جداست و ربطى به حضرت او ندارد.
«... فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ»[٣].
پيامبر من! خدا را عبادت كن در حالى كه دين را براى او خالص قرار دهى.
اعمال غير مخلصان پوچ و هيچ است، و خريدار اعمال مخلصان خداوند مهربان است.
«... لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ»[٤].
پيامبرم! به بدكاران و مشركان بگو: اعمال ما براى ماست، و اعمال شما براى شما و ما نسبت به خداوند بندگان با اخلاصيم.
ريا عمل را باطل مىكند و ارزش آن را بر باد مىدهد، و اخلاص، عمل را قيمت مىدهد و آن را مايهى جزا و مزد آخرت مىنمايد.
[١] - نساء( ٤): ١٤٦.
[٢] - زمر( ٣٩): ٣.
[٣] - زمر( ٣٩): ٢.
[٤] - بقره( ٢): ١٣٩.