توبه آغوش رحمت - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٤ - راه اصلاح

وسوسه‌ى مدپرستى و فيلم‌ها و ستاره‌هاى سينما و تلويزيون و ساير شهوات، مردم را از توجه به حقيقت خويش باز داشته، و سراسر عمرشان را در غفلت و تباهى گذاشته است.

نتيجه‌ى اين زندگى نكبت‌بار كه تمام شئون ظاهر و باطنش غرق آلودگى و انحراف، و فسق و فجور است اين است كه بسيارى از مردم جهان را سرخورده كرده، و ابر سياه و تاريك يأس و نااميدى را در فضاى جانشان جاى داده، و در عين اينكه زير ضربات تازيانه‌ى وجدان و فشار فطرت دست و پا مى‌زنند مى‌گويند: راه اصلاح به روى انسان بسته است يا اگر هم باز باشد انسان قدرت حركت در آن را ندارد و در نهايت براى اينكه خود را تا اندازه‌اى آرام كند مى‌گويد: انسان نسبت به همه‌ى امورش محكوم قضا و قدر و جبر است.

ولى اين جملات هم محصول حكومت همان فرهنگ شيطانى، و فضاى جاهلى است، و چيزى جز نشخوار همين آلودگان و تبهكاران نيست.

فرهنگ پاك اسلام ناب كه تبلور قطعى در مذهب شيعه‌ى دوازده امامى دارد با تكيه بر آيات قرآن و معارف امامان معصوم، همراه با دليل و حكمت و منطق و برهان اعلام مى‌دارد كه راه اصلاح هرگز به روى بشر بسته نيست، و تا روز برپا بودن جهان بسته نخواهد شد، و حركت انسان در راه صلاح و سداد، در امكان تمام افراد انسان، گرچه به انواع گناهان آلوده باشند هست، و عقايد و اعمال و اخلاق آدمى به هيچ وجه جبرى و محكوم قضا و قدر نيست.

شايسته است به گوشه‌اى از معارف الهيه، و فرامين ملكوتيه كه هدايت كننده‌ى انسان به سوى صلاح و سداد، پاكى و پاكدامنى و نسخه‌ى نجات دهنده‌ى انسان از آلودگى و معاصى است اشاره شود:

امام صادق ٧ به مردى فرمودند:

انَّكَ قَد جُعِلْتَ طَبيبَ نَفْسِكَ، وَبُيِّنَ لَكَ الدّاءُ، وَعُرِّفْتَ آيَةَ الصِّحَّةِ، وَدُلِلْتَ عَلى‌