احوال و اقوال شيخ ابوالحسن خرقانى - مينوى، مجتبى - الصفحة ٢٧ - أحوال و أقوال خرقانى از منطق الطير عطار

شيخ خَرْقانى كه عرش ايوانش بود

روزگارى شوق بادنجانش بود

مادرش از خشم شيخ آورد شور

تا بدادش نيم بادنجان به زور

چون بخورد آن نيم بادنجان كه بود

سر ز فرزندش جدا كردند زود

چون درآمد شب سر آن پاكزاد

مُدْبرى در آستان او نهاد

شيخ گفتا «نه منِ آشفته كار

گفته‌ام پيش شما بارى هزار

كاين گدا گر هيچ بادنجان خورد

تا بجنبد ضربتى بر جان خورد

هر زمانم چون بسوزد جان چنين‌

نيست با او كار من آسان چنين‌

هر كرا او در كشد در كار خويش‌

دم نيارد زد دمى بى‌يار خويش‌

سخت كارست اين كه ما را اوفتاد

برتر از جنگ و مدارا اوفتاد

هيچ دانى را نه دانش نه قرار

با همه دانى بيفتاده‌ست كار

هر زمانى ميهمانى در رسد

كاروانى امتحانى در رسد

گر چه صد غم هست بر جان عزيز

نيز مى‌آيد چو خواهد بود نيز

هر كه از كتم عدم شد آشكار

سر بسر را خون نخواهد ريخت زار

صد هزاران عاشق سر تيز او

جان كنند ايثار يك خونريز او

جمله جانها از ان آيد به كار

تا بريزد خون جانها زار زار».