پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٨٧ - دلايل و شواهد قرآنى بر صحت و امكان رجعت

ترس مرگ فرار كردند و دچار مرگ شدند، نشنيده‌اند؟

آيا آيه كريمه‌ وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً[١] را نخوانده‌اند؟ باآنكه در روز رستاخيز بزرگ تمام گروه‌ها و ملت‌ها محشور مى‌گردند.

آرى، دشمنان همواره از مسأله رجعت، براى طعنه زدن به شيعه استفاده مى‌كردند»[٢].

دلايل و شواهد قرآنى بر صحت و امكان رجعت‌

١. آيه رجعت: وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوزَعُونَ‌[٣]؛ «و روزى خواهد آمد كه از هر گروهى، دسته‌اى را برمى‌انگيزيم از كسانى را كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند، پس آنان نگاه داشته مى‌شوند تا همه به هم بپيوندند».

اين آيه كه به برانگيختن دسته‌هايى از ستمكاران صراحت دارد، مربوط به رجعت است، نه قيامت؛ چرا كه روز قيامت، همه محشور مى‌شوند: وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً* وَ عُرِضُوا عَلى‌ رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِداً[٤]؛ «روزى كه كوه‌ها به حركت درآمده، زمين رو شده است و همه را برانگيختيم پس كسى را فروگذار نكرديم* همه آن‌ها در يك رديف بر خداوند عرضه شده، به آن‌ها گفته مى‌شود:

اكنون همگى نزد ما آمديد، همان گونه كه روز نخست شما را آفريديم. آرى، گمان مى‌كرديد چنين وعده‌گاهى نخواهيد داشت».

علامه طبرسى ذيل آيه رجعت چنين مى‌گويد: «آن دسته از اماميه كه به رجعت عقيده دارند، به اين آيه تمسك جسته، گويند:" من" براى تبعيض است و بر برانگيخته شدن برخى از ستمكاران دلالت مى‌كند. روايت‌هاى بسيارى از اهل بيت‌

[١] . نمل، ٨٣.

[٢] . اصل الشيعه و اصولها، ص ٩٩- ١٠١.

[٣] . نمل، ٨٣.

[٤] . كهف، ٤٧ و ٤٨.