پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦٤ - همتايى على عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله

شده بوده‌اند، زيرا بلوغ در مسأله مباهله شرط است؛ اما علماى شيعه معتقدند كه در مباهله بلوغ شرط نيست و تنها كمال عقلى و توانايى تشخيص نيكى از بدى كافى است. گاهى كمال عقلى يك شخص نابالغ افزون از بالغ‌ها است».

سپس در تأييد اين سخن مى‌گويد: «ممكن است خداوند براى اين بزرگواران خرق عادت كند ... بنابراين اگر حصول كمال عقلى در كودكان هم‌سن حسنين عليهما السّلام طبيعى نباشد، در خصوص حسنين عليهما السّلام اين امر غير ممكن، ممكن مى‌شود تا مقامشان براى ديگران روشن شود و جايگاه ويژه آن‌ها نزد پروردگار مشخص شود.

امتيازهاى اين خانواده (محمد و آلش عليهم السّلام) به اندازه‌اى است كه قابل شمارش نيست»[١].

همتايى على عليه السّلام با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله‌

على عليه السّلام در حكم نفس پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله است، چون «أنفسنا» در آيه دلالت بر خود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام مى‌كند؛ به عبارت ديگر: «خودش و على، خودش است».

لازمه اين سخن اين است كه على عليه السّلام هم برترين پيامبران باشد، چرا كه پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله برترين پيامبران است.

نظر فخر رازى: فخر رازى در تفسير كبير، پس از نقل روايت اصحاب كساء- كه مربوط به آيه تطهير است- مى‌گويد: «تقريبا همه مفسران و حديث‌شناسان بر صحت روايت حديث كساء اتفاق دارند»[٢].

فخر رازى در ادامه، سخن يكى از بزرگان شيعه را، به نام «محمود بن على بن حسن بن حمّصى رازى»[٣]، نقل مى‌كند و سپس آن را نقد مى‌كند.

[١] . روح المعانى، ج ٢، ص ١٦٨.

[٢] . تفسير كبير، ج ٨، ص ٨٠.

[٣] . ايشان از استادان بزرگ شيخ فرّاء، جدّ سيد ابن طاووس است. در كتاب‌هاى رجالى از ايشان به بزرگى ياد مى‌كنند و وى را در اصول عقائد و اصول معارف، علامه زمانش مى‌دانند.