پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٨ - علم غيب
ذريح پرسيد: «آيا تا به حال براى شما پيش آمده است كه از شما سؤالى شود و شما در آن باره نوشتهاى از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در اختيار نداشته باشيد؟»
امام صادق در پاسخ گفتند: «هان اى ذريح، به خدا سوگند اگر بر ما [افاضه نشود و علوم ما] افزوده شود، [در زمينه حوادث روزمره] چيزى در دست نخواهيم داشت».
عبد اللّه بن طلحه از امام پرسيد: «آيا چيزهايى بر علم شما افزوده مىشود كه نزد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نبوده است؟»
امام در پاسخ گفتند: «داوود، آنچه پيامبران داشتند به ارث برد و خدا چيزى بر آن افزود؛ سليمان نيز از داوود ارث برد و خدا بر آن افزود؛ محمد صلّى اللّه عليه و آله از داوود و سليمان ارث برد و خداوند چيزى بر آن افزود. ما نيز آنچه كه پيغمبر در اختيار داشت به ارث برديم و خداوند به آن هم افزود».
البته منظور اين نيست كه داوود و سليمان چيزهايى را بايد مىدانستند و خداوند به آنها نداد؛ بلكه به پيامبران سلف در حد شرايط زمان خودشان علم اعطا مىشد و هرچه زمان و نيازها پيشرفت مىكرد، بر علم پيامبران نيز افزوده مىشد.
امام صادق عليه السّلام در ادامه به طلحه توضيح دادند: «پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از علومى كه به امامان افزوده مىشود، بىخبر نيست. پدرم مىگفت:" هر پنجشنبه اعمال بندگان بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عرضه مىشود و ايشان بر آن نظارت دارد و از همه چيز با خبر مىشود". بنابراين چيزى بر علوم ما افزوده نمىشود، مگر آنكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از آن آگاه است»[١].
علم غيب
در قرآن كريم آيههاى فراوانى وجود دارد كه علم غيب را مختص خداوند مىداند؛ اما آيههاى ديگرى نيز وجود دارد كه اين آيهها را استثنا مىزند. مانند:
[١] . بحار، ج ٢٦، ص ٩٧.