پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٤ - شأن نزول

مبالغه‌آميز و غير قابل باور كرده است. امام رضا عليه السّلام مى‌گويند: «دو دسته به ما صدمه مى‌زنند: دشمنان دوست‌نما و دوستان نادان. اين افراد هنگامى كه فضيلت يا كلام زيبايى را از ما مى‌شنوند، به آن اضافه كرده، تا اندازه‌اى آن را مبالغه‌آميز مى‌كنند كه دشمنان با شنيدن آن، بر ما مى‌شورند. اى دوستان نادان و اى دشمنان دوست‌نما، اين كار را نكنيد».

شأن نزول اين آيه‌ها نيز گاهى مبالغه‌آميز شده است؛ مانند اينكه مى‌گويند: «مولا امير مؤمنان عليه السّلام، فاطمه عليها السّلام، فضه و حسنين عليهما السّلام سه روز روزه گرفتند[١] و هر سه روز غذاى خود را به فقير و يتيم و اسير داده، خودشان با آب افطار كردند. آن‌ها پس از اين سه روز درحالى‌كه از گرسنگى مى‌لرزيدند، خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله رفتند.

حسنين عليهما السّلام بر شانه‌هاى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله پريدند و به ايشان گفتند:" يا بابا قل لما ما تعطينا نانا"!».

چگونه مى‌خواهيم دنيا اين جمله‌ها را از ما بپذيرد، حال‌آنكه حتى كودكان خودمان اين سخنان را باور نمى‌كنند.

ما براى اثبات فضيلتى از فضايل اهل بيت عليهم السّلام، در يكى از دو جايگاه قرار داريم:

١. گاهى مى‌خواهيم فضيلتى را براى ديگران اثبات كنيم: در اين صورت فقط بايد به رواياتى كه از امامان معصوم به طرق صحيح نقل شده است، مراجعه كنيم.

٢. گاهى مى‌خواهيم فضيلتى را براى غير شيعيان مطرح كنيم: در اين صورت چون آن‌ها ممكن است روايت‌هاى ما را باور نكنند، به رواياتى كه خودشان نقل كرده‌اند، مراجعه مى‌كنيم.

درباره شأن نزول سوره «انسان» روايت‌هاى بسيارى نقل شده است، ولى تنها يك روايت صحيح وجود دارد كه از طريق معتبر از امام صادق عليه السّلام نقل شده است.

[١] . طبق نقل تاريخ، اين جريان زمانى واقع شد كه امام حسن( ع) دوساله و امام حسين( ع) يك‌ساله بودند.

چگونه ممكن است اين دو كودك روزه بگيرند!