پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٨ - مفهوم تطهير

حضرت نزد فرهيختگان جامعه اسلامى امرى مسلم بوده است. امام شافعى، محمد بن ادريس- كه عرب اصيل و از قريش است- نسبت به خاندان پيامبر عليهم السّلام و به ويژه مولا امير مؤمنان عليه السّلام علاقه ويژه‌اى داشت. وى شعرهاى فراوانى درباره حضرت على عليه السّلام سروده است و در شعرهايش به اندازه‌اى حضرت را مدح كرده است كه او را متهم كردند كه على اللهى است و اين بيت را درباره او سرودند:

از جمله اشعارى كه شافعى در مدح پنج تن سروده اين شعر است:

«اگر در مجلسى از على و دو فرزند و همسر پاكش ياد كنند؛

مى‌گويند: اين سخن‌ها را كنار بگذاريد. اين سخنان رافضى‌ها است؛

پناه مى‌برم به پروردگار جهان از مردمى كه حبّ فاطمى را پشت كردن به دين مى‌دانند».

مفهوم تطهير

ابن حجر مى‌گويد: «كلمه" يطهّر" در قرآن زياد آمده است؛ اما تنها در اين آيه،" يطهّر" با كلمه" تطهيرا" همراه شده است».

كلمه «تطهيرا» در اين آيه، مصدر است و نقش آن مفعول مطلق تأكيدى است.[٢] در ادبيات عرب اين‌گونه مصدرها را- كه نقش آن مفعول مطلق است- براى دفع شبهه‌

[١] . هنگامى كه شافعى مرد هنوز برايش روشن نشده بود كه على خداست يا اللّه.

[٢] . مفعول مطلق بر سه قسم است: نوعى، عددى و تأكيدى.