پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٥ - امير مؤمنان عليه السلام از زبان بزرگترين صحابه

به من ياد مى‌داد»[١].

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز به على عليه السّلام گفتند: «خداوند به من فرمان داده است تا تو را به خود نزديك كنم و هيچ‌گاه از خود دور نكنم و آنچه مى‌دانم به تو بياموزم و در حق تو جفا نورزم (كوتاهى نكنم)؛ ازاين‌رو بر من سزاوار است به تو بياموزم و تو را سزد كه نيك دريابى»[٢].

امير مؤمنان عليه السّلام از زبان بزرگ‌ترين صحابه‌

عبد اللّه بن مسعود بزرگ‌ترين و باشخصيت‌ترين صحابه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از مولا امير مؤمنان است. او از نخستين ايمان‌آورندگان بود و همواره در خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود و حتى در كارهاى شخصى به پيامبر كمك مى‌كرد. عبد اللّه بن مسعود به قدرى به پيامبر نزديك بود كه مردم گمان مى‌كردند كه او جزو خانواده پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است. او به قدرى فريفته پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود كه لباسش، عبايى كه بر دوش مى‌انداخت و حتى كفشى كه به پا مى‌كرد همانند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود.

حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله نيز نسبت به او توجه ويژه‌اى داشت و در آموزش قرآن به او تلاش زيادى كرد. عبد اللّه بن مسعود پس از وفات پيامبر، از جانب خليفه با سه سمت در كوفه منسوب شد: معلم قرآن (قارى قرآن)، مفسر قرآن و فقيه. پيامبر او را همين‌گونه تربيت كرده بود؛ به او آموخته بود كه چگونه قرآن بخواند، چگونه قرآن را تفسير كند و چگونه از قرآن استنباط كند.

ابن مسعود پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تنها نزد على عليه السّلام دانش آموخت و نزد كس ديگرى‌

[١] . المعيار و الموازنه، ص ٢٩٨- ٣٠١.

[٢] . همان، ص ٣٠١.