پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٨ - سخاوت امير مؤمنان عليه السلام

حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت: «من گرسنه‌ام. يكى مرا پذيرايى كند». حضرت شخصى را به خانه همسرانش فرستاد تا ببيند براى پذيرايى از او چيزى در خانه دارند. همسران پيامبر گفتند: «چيزى در خانه نداريم كه با آن از او پذيرايى كنيم».

حضرت رو به صحابه كرده، گفتند: «كدام يك از شما از اين شخص پذيرايى مى‌كند؟»

حضرت على عليه السّلام گفتند: «من، اى رسول خدا».

حضرت هنگامى كه به خانه رفتند، جريان را به حضرت زهرا عليها السّلام گفتند. حضرت زهرا عليها السّلام گفتند: «در خانه فقط به اندازه خودمان غذا داريم ولى با همان از ميهمانمان پذيرايى مى‌كنيم».

پس ازآن‌كه به فرزندان غذايى دادند و آن‌ها را خواباندند، از ميهمان پذيرايى كردند. حضرت على و حضرت زهرا عليهما السّلام آن شب را بدون شام خوابيدند و ميهمان را بر خود مقدم كردند. فرداى آن روز، اين آيه نازل شد.[١]

[١] . شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٢٤٦.