پرتو ولايت
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
ابعاد ولايت
١٥ ص
(٤)
ولايت تشريعى
١٧ ص
(٥)
ولايت تشريعى در زمان غيبت
١٧ ص
(٦)
ولايت تشريع
١٩ ص
(٧)
تفاوت مجتهد با پيامبر
٢١ ص
(٨)
تشريع در دوران امامان معصوم عليهم السلام
٢٢ ص
(٩)
تشريع در دوران غيبت
٢٤ ص
(١٠)
منابع علم ائمه
٢٥ ص
(١١)
گسترش علم ائمه
٢٧ ص
(١٢)
علم غيب
٢٨ ص
(١٣)
آيههايى در زمينه علم غيب
٣٠ ص
(١٤)
شب قدر
٣٤ ص
(١٥)
ولايت تكوينى
٣٥ ص
(١٦)
روش حاجت خواستن از امامان معصوم عليهم السلام
٣٥ ص
(١٧)
مظهر صفات جمال و جلال
٣٦ ص
(١٨)
زيارت جامعه كبيره
٣٨ ص
(١٩)
فرازهايى از زيارت جامعه
٣٩ ص
(٢٠)
مهدويت
٤١ ص
(٢١)
وعده ظهور در آيههاى قرآن
٤٢ ص
(٢٢)
سبب تأخير ظهور
٤٤ ص
(٢٣)
1 به وجود آمدن ودائع الله
٤٤ ص
(٢٤)
2 بالا رفتن شعاع انديشه و رشد بشريت
٤٥ ص
(٢٥)
عصمت
٤٧ ص
(٢٦)
مفهوم عصمت
٤٧ ص
(٢٧)
فلسفه عصمت ائمه عليهم السلام
٤٧ ص
(٢٨)
بينش در كنار دانش
٤٩ ص
(٢٩)
مراتب هدايت
٥٢ ص
(٣٠)
تقارن عصمت و بينش
٥٦ ص
(٣١)
اكتسابى بودن عصمت
٥٦ ص
(٣٢)
رواياتى در زمينه عصمت ائمه عليهم السلام
٥٨ ص
(٣٣)
لزوم عصمت براى امام
٥٨ ص
(٣٤)
دستيابى به عصمت
٦٠ ص
(٣٥)
دلايل عصمت ائمه عليهم السلام
٦١ ص
(٣٦)
دلايل عقلى
٦١ ص
(٣٧)
دلايل قرآنى
٦٢ ص
(٣٨)
سهو نبى
٦٥ ص
(٣٩)
چند اشكال بر صدوق
٦٧ ص
(٤٠)
توسل به ائمه عليهم السلام
٧١ ص
(٤١)
بقاء پس از مرگ
٧٥ ص
(٤٢)
زيارت اهل قبور
٧٩ ص
(٤٣)
آيا روح همه انسانها جاودانه است؟
٨١ ص
(٤٤)
رجعت
٨٣ ص
(٤٥)
امكان رجعت
٨٤ ص
(٤٦)
آراى بزرگان مذهب شيعه
٨٤ ص
(٤٧)
دلايل و شواهد قرآنى بر صحت و امكان رجعت
٨٧ ص
(٤٨)
روايتهاى رجعت
٩٤ ص
(٤٩)
چند شبهه
٩٦ ص
(٥٠)
شناخت مولا امير مؤمنان عليه السلام
١٠١ ص
(٥١)
دوران كودكى
١٠١ ص
(٥٢)
دوران جوانى
١٠٢ ص
(٥٣)
امير مؤمنان عليه السلام از زبان بزرگترين صحابه
١٠٥ ص
(٥٤)
امير مؤمنان عليه السلام از زبان يكى از بزرگان اهل تسنن
١٠٧ ص
(٥٥)
آيه تطهير
١٠٩ ص
(٥٦)
شأن نزول
١٠٩ ص
(٥٧)
نكاتى درباره حديث كساء
١١٠ ص
(٥٨)
متن حديث كساء
١١٢ ص
(٥٩)
1 روايت عايشه از صحيح مسلم
١١٢ ص
(٦٠)
2 روايت عايشه از تفسير ثعلبى
١١٢ ص
(٦١)
دو نكته درباره اين روايت
١١٣ ص
(٦٢)
3 روايت زينب، دختر جحش
١١٥ ص
(٦٣)
شبهه روايت معارض
١١٦ ص
(٦٤)
اشكال سندى روايت معارض
١٢١ ص
(٦٥)
شبهه ساختار آيه
١٢١ ص
(٦٦)
ساختار قرآن
١٢٣ ص
(٦٧)
شأن نزول و سبب نزول آيه تطهير
١٢٨ ص
(٦٨)
نوع اراده الهى در آيه تطهير
١٣٠ ص
(٦٩)
نمونه يك انسان هدايت شده
١٣٧ ص
(٧٠)
آيهها و روايتهاى توفيق
١٤٠ ص
(٧١)
حقيقت تقوا
١٤٢ ص
(٧٢)
عصمت حضرت زهرا عليها السلام
١٤٦ ص
(٧٣)
مفهوم تطهير
١٤٨ ص
(٧٤)
معناى عصمت
١٥٠ ص
(٧٥)
آيه مودت
١٥١ ص
(٧٦)
مخاطب آيه مودت
١٥٢ ص
(٧٧)
مراد از درخواست اجر رسالت
١٥٣ ص
(٧٨)
تفسير«في القربى»
١٥٣ ص
(٧٩)
1 تفسير طبرى
١٥٣ ص
(٨٠)
2 تفسير زمخشرى
١٥٥ ص
(٨١)
3 تفسير فخر رازى
١٥٧ ص
(٨٢)
آيه مباهله
١٥٩ ص
(٨٣)
جريان مباهله
١٥٩ ص
(٨٤)
سند جريان مباهله
١٦١ ص
(٨٥)
شبهه عدم بلوغ حسنين عليهما السلام
١٦٣ ص
(٨٦)
همتايى على عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله
١٦٤ ص
(٨٧)
گوشهاى از زندگى و شخصيت فخر رازى
١٦٦ ص
(٨٨)
«أنفسنا» در روايات
١٦٩ ص
(٨٩)
روايت شجره واحده
١٧٣ ص
(٩٠)
آيه خاتم بخشى
١٧٥ ص
(٩١)
توضيح آيات
١٧٦ ص
(٩٢)
شأن نزول آيه
١٧٧ ص
(٩٣)
مراتب ولايت
١٨٠ ص
(٩٤)
روايتهايى در زمينه ولايت امير مؤمنان عليه السلام
١٨١ ص
(٩٥)
آيه عهد
١٨٣ ص
(٩٦)
«عصمت»، شرط امامت
١٨٣ ص
(٩٧)
ظالم كيست؟
١٨٤ ص
(٩٨)
استفاده شيعه از آيه عهد
١٨٥ ص
(٩٩)
برداشت اهل تسنن از آيه عهد و اشكال آن
١٨٥ ص
(١٠٠)
آيه انذار
١٨٧ ص
(١٠١)
تحريف تاريخ
١٨٩ ص
(١٠٢)
اشكال بر حديث و پاسخ آن
١٩٠ ص
(١٠٣)
آيه تبليغ
١٩٣ ص
(١٠٤)
حديث غدير
١٩٥ ص
(١٠٥)
مناقشات دلالتى
١٩٦ ص
(١٠٦)
آيهها روايتهاى مؤيد حديث غدير
٢٠٠ ص
(١٠٧)
آيه انفاق
٢٠٣ ص
(١٠٨)
شأن نزول
٢٠٣ ص
(١٠٩)
سخاوت امير مؤمنان عليه السلام
٢٠٧ ص
(١١٠)
آيه ليلة المبيت
٢٠٩ ص
(١١١)
جريان ليلة المبيت
٢٠٩ ص
(١١٢)
جنايت سمرة بن جندب
٢١١ ص
(١١٣)
زندگىنامه سمرة بن جندب
٢١٣ ص
(١١٤)
آيههاى دهگانه
٢١٧ ص
(١١٥)
فهرست منابع و مآخذ
٢٢٣ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٦ - شأن نزول

دو نفر از شاگردان امام حسن عسكرى عليه السّلام از حضرت سؤال‌هايى درباره تفسير قرآن مى‌پرسيدند و آن‌ها را يادداشت مى‌كردند. سپس نوشته‌هاى خود را جمع‌آورى كردند و مطالبى را از ديگر ائمه به آن افزودند و آن را به نام تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام، عرضه كردند.

بنابراين همان گونه كه در تفسير منسوب به امام حسن عسكرى عليه السّلام مطالبى وجود دارد كه از زبان امام نيست، در تفسير على بن ابراهيم قمى نيز مطالبى وجود دارد كه مربوط به على بن ابراهيم نيست؛ مانند مطالبى كه در تفسير على بن ابراهيم قمى از تفسير ابو الجارود[١] نقل شده است.

ما تنها مطالبى را مى‌پذيريم كه از خود على بن ابراهيم قمى نقل شده است.

شبهه: مرحوم علامه حلى در كتاب منهاج الكرامه براى اثبات ولايت بلافصل امير مؤمنان عليه السّلام حدود دويست آيه از قرآن كريم آورده است. فاضل روزبهان‌[٢] بر اين كتاب شرحى نوشته و بسيارى از استدلال‌هاى علامه را رد كرده است.

ايشان در شرح و نقد سخن علامه، ذيل همين آيه، مى‌گويد: «بسيارى از مفسران و محدثان رواياتى را كه درباره نزول" هل أتى" آمده است، نمى‌پذيرند و مى‌گويند كه ممكن نيست حضرت على عليه السّلام تا اين اندازه در صدقه دادن زياده‌روى كند كه موجب گرسنگى خود و خانواده‌اش شود و حتى مشرف به هلاك شوند. خداوند مى‌فرمايد: وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ[٣]، همچنين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

" بهترين صدقه آن است كه جنس خوب باشد و زائد بر مؤونه باشد"»[٤].


[١] . او ابتدا از صحابه امام باقر( ع) بود و پس از وفات امام باقر( ع) زيدى مسلك شد.

[٢] . يكى از علماى بزرگ اهل تسنن است.

[٣] .«[ مسلمانان‌] از تو مى‌پرسند چه چيز انفاق كنيم؟ بگو زائد بر مؤونه خودت را»، بقره، ٢١٩.

[٤] . دلائل الصدق، ج ٢، ص ١١٢.