پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٢ - آيههايى در زمينه علم غيب
لحظه مىداند كه در جهان چقدر از رحمها، چه انسان، چه حيوان و چه گياه، بارور شده است.
آيه وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها؛ «و هيچ برگى فرو نمىافتد مگر [اينكه] آن را مىداند» نيز به همين معناست. فقط خداوند مىداند كه در هر لحظه چند برگ در تمام كره زمين از درختان بر زمين مىافتد. آيا انسان با همه امكاناتى كه دارد، مىتواند بداند كه در يك لحظه چند برگ در كل كره زمين از درختها مىافتد؟ آيا انسان مىتواند پى برد كه در هر لحظه چه تعداد از انسانها، حيوانها و گياهان بارور شده است؟ اين علمى است فراگير كه تنها مخصوص خداوند مىباشد.
خداوند در جاى ديگر مىفرمايد: اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ[١] اين آيه نمىگويد كه خدا مىداند رحم به پسر بارور است يا دختر، بلكه مىگويد: «خداوند حين انعقاد نطفه مىداند كه آن نطفه بارور مىشود يا فروكش مىكند». انسان پس از گذشت زمان مىتواند بفهمد كه آيا نطفه بارور شده يا نه، اما هنگام وارد شدن نطفه در رحم، هيچ علمى نمىتواند به بارور شدن نطفه پى برد.
شبهه: آيا ائمه عليهم السّلام پيش از شهادتشان مىدانستند كه دشمنان مىخواهند آنها را شهيد كنند؟ اگر مىدانستند چرا از آن جلوگيرى نمىكردند؟
پاسخ: مقدمه: حقيقت علم- كه يك امر اضافى است- عبارت است از رفع حجاب يا عدم حجاب. هرگاه بين عالم و معلوم حجابى نباشد، علم به دست مىآيد.
علم خداوند هم حضورى است هم محيط؛ زيرا بين خدا و اشياء جهان هيچ حجابى وجود ندارد و همه چيز در محضر خداست. همچنين خدا محيط به اشياء است و همه جهان در حيطه علم او قرار دارد.
فرق علم انسان با علم خداوند در اين است كه علم خداوند حضورى و محيط
[١] . رعد، ٨.