پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٨٤ - ظالم كيست؟
حقگراى پيروى كن».
پس ازآنكه پروردگار امامت عام را به حضرت ابراهيم عنايت كرد، از خداوند پرسيد: «آيا اين افتخار در دودمانم نيز باقى مىماند؟» هر پدرى دوست دارد كه اگر كمالى كسب كرد، فرزندانش نيز آن كمال را به دست بياورند؛ مانند يك دانشمند كه آرزو مىكند فرزندانش دانشمند شوند. اين خواسته مشروع در همه انسانها بهويژه انسانهاى كمال يافته، وجود دارد. حضرت ابراهيم عليه السّلام نيز دوست داشت كه فرزندانش شايستگى مقام امامت را پيدا كنند تا مشمول اين عنايت خدا شوند.
خداوند پاسخ داد كه شرط امامت، احراز شايستگى است و انسان ظالم اين شايستگى را ندارد. اگر فرزندانت شايستگى تو را پيدا كردند، اين مقام به آنها نيز داده مىشود.
ظالم كيست؟
ظالم، كسى است كه در برابر خواهشهاى نفسانى و انحرافهاى شيطانى نمىتواند خود را كنترل كند و دچار لغزش مىشود. ظالم در برابر وسوسههاى شيطانى، پيمان خود را از خدا مىگسلد و با شيطان عهد مىبندد. چنين شخصى از حمايت پروردگار بيرون رفته، تحت عنايت شيطان قرار مىگيرد.
انسانى كه تسليم خواستههاى نفسانى و ترغيبهاى شيطانى مىشود، مرتكب دو ظلم مىشود:
١. ظلم به خود؛ زيرا از شرف، انسانيت و عزت نفسش مىكاهد. گنهكار هميشه پيش خود، شرمسار است و فطرت و عقلش او را توبيخ مىكنند. چه زيانى بالاتر از اينكه انسانى، خودش را در درون سرزنش كند.
٢. ظلم به خالق؛ چون عهدش را با خدا مىگسلد و با دشمن خود پيمان مىبندد.
انسانى كه در برابر خواستههاى نفسانى، نمىتواند خودش را كنترل كند، چگونه مىخواهد امامت را برعهده گيرد؟ او كه نمىتواند خودش را كنترل كند، چگونه