پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٣ - شأن نزول

آيه انفاق‌

وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً* إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً* ... إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً[١].

«و به [پاس‌] دوستى [خدا]، بينوا و يتيم و اسير را خوراك مى‌دادند* ما براى خشنودى خداست كه به شما مى‌خورانيم و پاداش و سپاس از شما نمى‌خواهيم* ... اين [پاداش‌] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است».

شأن نزول‌

هريك از مفسران شأن نزول اين آيه را به گونه‌اى نقل كرده و هركدام به بخشى از آن اشاره كرده‌اند؛ اما آنچه در تمام كتاب‌هاى تفسيرى آمده، اين است كه اين آيه‌ها، يكى از فضايل اهل بيت عليهم السّلام را مطرح مى‌كند. البته ناگفته نماند كه در برخى از گزارش‌ها مقدارى دخل و تصرف شده و تا اندازه‌اى آن را مبالغه‌آميز كرده‌اند.

تذكر: اگر در مدح و ثناى شخصى مبالغه شود، آن را غير قابل باور و در نتيجه بى‌اثر مى‌كند. در تعريف بايد با دقت و امانتدارى، فقط آنچه را ديده شده، بيان كرد.

متأسفانه درباره مناقب و فضائل ائمه عليهم السّلام گاهى دخل و تصرف شده و آن را

[١] . انسان، ٨- ٢٢.