پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦٢ - سند جريان مباهله
نازل شد، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، على، فاطمه، حسن و حسين را خواست، سپس گفت:" اللهم هؤلاء أهلي ..."»[١].
٣. زمخشرى مىگويد: «پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، درحالىكه حسين را در بغل گرفته بود، دست حسن در دستش بود، فاطمه پشت سر ايشان حركت مىكرد و على به دنبال فاطمه حركت مىكرد، آمد و به همراهانش گفت:" اگر من دعا كردم شما آمين بگوييد"».
اسقف نجران گفت: «اى گروه نصارى، من صورتهايى مىبينم كه اگر دعا كنند، خداوند كوهها را از جايشان مىكند! مبادا با اين افراد مباهله كنيد، كه هلاك مىشويد». بنابراين آنها پرداخت جزيه را پذيرفتند.
زمخشرى[٢] مىگويد: «ممكن است اشكال شود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به چه سبب فرزندان، حضرت زهرا و حضرت امير عليهم السّلام را همراه خود برد؟ كسى كه به جنگ مىرود، نبايد خانوادهاش را در معرض خطر قرار دهد.
علاوه بر اين، هدف از مباهله، تشخيص راستگو بودن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود و اين مسأله به پيامبر و تكذيبكنندگان ايشان اختصاص داشت.
در پاسخ به اين اشكال مىگوييم: از اينكه پيامبر عزيزانش را همراه خود برد، پى مىبريم كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به آنچه مىگفت واقعا ايمان داشت. كسى كه پاره جگرش را در معرض چنين مباهلهاى قرار مىدهد، صددرصد به آنچه مىگويد، مطمئن است؛ ازاينرو يقين دارد كه دشمنش دروغ مىگويد و خطرى متوجه آنها نيست».
زمخشرى در ادامه مىگويد: «پيامبر" ابناء" و" نساء" را بر خودش (أنفسنا) مقدم كرده است تا جايگاه و عزت و احترام آنها را برساند».
[١] . الدر المنثور، ج ٢، ص ٢٣١- ٢٣٣.
[٢] . زمخشرى، مفسرى صاحب نظر است و علاوه بر تفسير قرآن، روايتهاى مربوط به هر آيه را توضيح مىدهد.