پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٨٥ - آراى بزرگان مذهب شيعه
مىشوند؛ زيرا در روز قيامت همگى برانگيخته مىشوند: وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً[١]»[٢].
٢. شيخ مفيد: شيخ ابو عبد اللّه مفيد، متوفاى سال ٤١٣ ه ق، در پاسخ به مسأله رجعت مىگويد: «خداوند پيش از روز ستاخيز، گروهى از اين امت را بازمىگرداند و عقيده به رجعت يكى از ويژگىهاى مذهب اهل بيت به شمار مىرود. خداوند از روز رستاخيز اينگونه خبر مىدهد:" همگى را برمىانگيزيم و هيچكس را فروگذار نمىكنيم"؛ ولى درباره رجعت مىگويد:" از هر گروهى، دستهاى را برمىانگيزيم".
بنابراين چنانكه خداوند خبر داده است، دو رستاخيز اكبر و اصغر داريم.
همچنين خداوند از ستمكاران خبر مىدهد كه در روز قيامت مىگويند:
" پروردگارا، دو بار ما را ميراندى و دو بار زنده كردى". مرگ دوم ستمكاران در اين جهان است كه پس از زنده شدن در رجعت است و زنده شدن دوم در روز رستاخيز است. برخى در تفسير اين آيه دچار اشكال شدهاند و مرگ نخست را پيش از زندگى اين جهان مىدانند؛ حالآنكه نبود پيش از بود را ميراندن نمىگويند»[٣].
٣. سيد مرتضى: سيد مرتضى، علم الهدى، متوفاى سال ٤٣٦ ه ق، درباره حقيقت رجعت مىگويد: «شيعه اماميه معتقد است كه خداوند هنگام ظهور حضرت مهدى گروهى از از مؤمنان را برمىانگيزد تا از ظهور دولت حق بهره برده، به يارى ايشان نائل گردند. همچنين گروهى از دشمنان را برگرداند تا از آنان انتقام گرفته شود و مؤمنان از آن لذت برند.
رجعت، برخلاف نظر گروهى از مخالفان كه آن را محال دانستهاند، براى
[١] .« آنها را برمىانگيزيم و هيچكس را فروگذار نمىكنيم». كهف، ٤٧.
[٢] . مصنفات مفيد، ج ٥، ص ٦٠- ٦٣.
[٣] . ر. ك: اجوبة المسائل السرويّة، مسأله اول.