پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢١ - آيههاى دهگانه
خطيب خوارزمى- كه يكى از علماى بزرگ اهل سنت است- در مناقبش نوشته است: «روزى شخصى نزد مولا امير مؤمنان عليه السّلام آمد و به حضرت گفت:" به خدا سوگند من تو را دوست دارم".
حضرت نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رفته، گفتند:" شخصى نزد من آمد و به من اظهار علاقه كرد، درحالىكه من او را نمىشناختم".
پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:" شايد زمانى به او كمك شايستهاى كرده باشى".
حضرت امير عليه السّلام گفت:" هرگز به ياد ندارم كه به او كمكى كرده باشم".
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله شكر خدا را به جا آورد و فرمود:" خدا را شكر مىگزارم كه در دلهاى مؤمنان شوق و دوستى به تو وجود دارد"».
٨. سوره جاثيه، ٢١: أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ؛ «آيا كسانى كه مرتكب گناهان بزرگ شدهاند پنداشتهاند كه آنان را مانند كسانى قرار مىدهيم كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند [به طورى كه] زندگى آنها و مرگشان يكسان باشد؟
چه بد داورى مىكنند».
در جنگ بدر، چهار نفر از بزرگان قريش (عتبه، شيبه، وليد، مغيره) به دست حضرت على عليه السّلام كشته شدند و اين آيه در آن روز، در شأن حضرت على عليه السّلام نازل شد.
٩. سوره بينه، آيه ٧: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ؛ «در حقيقت كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، آنانند كه بهترين آفريدگانند».