پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢٢ - آيههاى دهگانه

طبرى در تفسيرش از امام محمد باقر عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل مى‌كند كه پيامبر خطاب به على عليه السّلام فرمود: «منظور از" خير البريه" تو و شيعيانت هستيد»[١].

خوارزمى در مناقبش از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل مى‌كند: «روزى نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نشسته بوديم و على بن ابى طالب را ديديم كه از دور مى‌آيد. حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به هم‌نشينانشان گفتند:" برادرم مى‌آيد. سوگند به آن‌كه جانم به دست اوست، على و شيعيانش در روز قيامت رستگارند"».

جابر مى‌گويد: «از آن پس صحابه، على عليه السّلام را با لقب" خير البريه" خطاب مى‌كردند»[٢].

١٠. سوره عصر: وَ الْعَصْرِ* إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ* إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ

«سوگند به عصر* كه واقعا انسان دستخوش زيان است* مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه مى‌كردند».

جلال الدين سيوطى در تفسير الدر المنثور از ابن مردويه از ابن عباس نقل مى‌كند: «" إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ" يعنى ابو جهل و" إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ" يعنى على و سلمان».

[١] . تفسير طبرى، ج ٣٠، ص ١٧١.

[٢] . مناقب خوارزمى، ص ١١١.