در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٨ - عوامل پيدايش نظريه ديدن خداوند

«و هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن گويد جز (از راه) وحى، يا از فراسوى حجابى».

و هركس گفت: محمّد (عليهما السلام) مى‌داند فردا چه رخ مى‌دهد، دروغ گفته است، سپس اين آيه را خواند:

... وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا ....[١]

«و كسى نمى‌داند فردا چه به دست مى‌آورد».

و هركس به تو گفت: او (چيزى از وحى را) پنهان كرده دروغ گفته است، سپس اين آيه را خواند:

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ....[٢]

«اى پيامبر! آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن ....

امّا او دو بار جبرئيل را به شكل خود ديد».[٣]

در كتاب فردوس الاخبار از قول ابن عبّاس از پيامبر (عليهما السلام) نقل شده كه ايشان كسى كه خداوند را به غير او تشبيه كند، مشرك خوانده است.[٤] اين روايت موضع ابن عبّاس درباره اين مسأله را روشن مى‌كند.

[١] - لقمان( ٣١): ٣٤.

[٢] - مائده( ٥): ٦٧.

[٣] - صحيح بخارى: ٦/ ٥٠؛ مسند احمد: ٦/ ٤٩.

[٤] - فردوس الاخبار، ديلمى: ٤/ ٢٠٦، چاپ دار الكتاب العربى.