در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٧٩ - عقايد شيعه اثناعشرى
«و اينان كسانى هستند كه در حديث جابر بن سمره به آنان بشارت داده شده است و مقرّر كرده است كه آنان در ميان امّت به صورتى پراكنده هستند! و قيامت برپا نمىشود تا همگى بيايند! و بسيارى از يهوديان كه به اسلام گرويدهاند، اشتباه كردهاند كه گمان نمودهاند، اينان، همان كسانى هستند كه فرقه رافضه به سوى آنان دعوت مىكند و آنان از ايشان پيروى كردند».[١]
در اين سخنان، به اين مطلب اعتراف شده است كه اهل كتاب، به واسطه كتابهاى خويش فهميدهاند كه اين دوازده نفر، همانطور كه شيعه مىگويد، ائمّه اهلبيت (عليهم السلام) هستند. براى همين مسلمان و شيعه شدهاند.
البتّه هيچ اعتنايى به گفتههاى ابن تيميّه و غيره نمىشود كه گفتهاند: «اين خلفا در ميان امّت هستند»؛ زيرا اين مطلب در روايات نيامده است و علاوه بر اين، تعداد اين عدّه تا امروزه كه خلافت اسلامى به پايان رسيده تكميل نشده است.
ابن حجر عسقلانى، آراى تعدادى از علما مثل: ابن جوزى، ابن بطال و غيره را در مورد اين حديث نقل مىكند.
ابن جوزى در مورد اين حديث گفته است:
«درباره مفاد و مقصود اين حديث، بحثهاى زيادى شده است. من انواع حدس و گمانها را بررسى كردم و درباره آن از افراد بى
[١] - البدايه و النهايه: ٦/ ٢٨٠- ٢٧٨؛ و ٢/ ١٧٦.