در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤٦ - سبب ديگر در فارسى دانستن فرقه شيعه

امر آن است كه فارس‌ها گمان مى‌كنند از اقوام نسبى امام حسين هستند؛ زيرا آن حضرت (ع) با شهربانو (سلافه) دختر يزدگر، بعد از آن كه به دست مسلمانان اسير شد، ازدواج كرده است. شهربانو، زين العابدين (ع) را به دنيا آورد و بدين ترتيب، فارس‌ها، دايى‌هاى او شدند! بنابر اين، علاقه ايشان به آل على (ع) بيشتر سياسى بوده است تا دينى و حدّاقل اين است كه انديشه تشيّع از جانب فارس‌ها بيشتر سياسى بوده است و خودشان اعتراف مى‌كرده‌اند كه به خاطر پيوند نسبى با خانواده امام حسين (ع) طرفدار آل على (ع) هستند».[١]

به دكتر شكعه بايد گفت كه:

اوّلًا: تمام شيعيان، فارسى نيستند. و اگر به خاطر رابطه نسبى، شيعه شده باشند! پس در مورد شيعيان غيرفارسى چه بايد گفت؟ به خصوص در مورد عرب‌هايى كه از شيعيان اصلى بوده و قبل از فارس‌ها شيعه شده بودند.

از سوى ديگر بايد گفت: كه اگر ازدواج امام‌حسين (ع) با سلافه فارسى، علّت گرايش فارس‌ها به مذهب تشيّع شده است، چرا اين جريان در مورد ديگران رخ نداده است. مى‌دانيم كه امام حسين (ع) تنها كسى نبوده است كه با كنيز فارسى ازدواج كرده باشد. در همان زمان افراد ديگرى هم با شاهزاده‌هاى ايرانى كه در جنگها

[١] - الاسلام بلا مذاهب: ١٧٣.