در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٨ - انحرافى دوباره
«پس از كشته شدن عثمان، مردم نزد من خود را به يكديگر زده ازدحام نمودند مانند ازدحام شتر تشنه هنگام اشاميدن آب كه عقال و ريسمانش باز شده و ساربان رهايش نموده باشد كه گمان كردم مىخواهند مرا به قتل برسانند، يا بعضى از ايشان قصد دارند در حضور من، بعض ديگر را بكشند».
امّا امور به تدريج برعكس شد؛ هنگامى كه عدّهاى از صحابه پيامبر فهميدند كه حضرت على (ع) درصدد است تا امور را همانند زمان رسول خدا (عليهما السلام) اجرا كند و فرقى بين افراد قايل نشود، به دشمنى و كارشكنى عليه آن حضرت پرداختند. آنان از مواهب و هداياى زيادى برخوردار بودند كه عمر آن را مرسوم كرده و عثمان آن را گسترش و توسعه داده بود. به علاوه آن حضرت واليانى را كه به سوء استفاده از مقام و موقعيّت، متّهم بودند و لياقت كافى نداشتند، بركنار كرد. بدين ترتيب، آتش جنگ شعله ور گرديد و تا زمان شهادت آن حضرت ادامه يافت.
حكومت پنج ساله آن حضرت در مبارزه با نفاق و سركشى مخالفان صرف شد و جنگهاى خانمانسوز جمل و صفّين، بهترين و مخلصترين شيعيان على (ع) را به كام مرگ فرو برد و عدّه بسيارى از پيروان آن حضرت را دچار شك و ترديد در ايمان و عقيده كرد، به گونهاى كه تعداد كمى ثابت قدم مانده بودند.
اوضاع بسيار وخيم بود؛ كسانى كه كنار آن حضرت باقى مانده بودند، ايمان و اخلاص شيعيان واقعى آن حضرت همانند: عمّار و سلمان