در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٨٩ - غلو و غلات

ائمّه اهل بيت (عليهم السلام) به اين گروه‌هاى منحرف اشاره كرده و شيعيان خود را خصوصاً و تمام مسلمانان را عموماً از مكر و حيله غلات برحذر داشته‌اند؛ چنان كه نقل خواهد شد.

يكى از مشكلات موجود در بحث غلوّ، عدم تعريف آن به صورت واضح است كه احياناً منجر به خلط مباحث و مطالب مى‌شد؛ از اين رو لازم است كه توضيحى درباره آن ارائه شود.

«غلوّ» در لغت به معناى «خروج از مقصود و تجاوز از حدود» است. به اين ترتيب هر خروجى از اعتدال، «غلوّ» است.

ابن منظور مى‌نويسد:

«غلا فى الدين و الامر، يغلو غلوّاً؛ يعنى از حدّ خود تجاوز كرد. در قرآن آمده است: لَا تَغْلُواْ فِى دِينِكُمْ‌؛ در دينتان غلوّ نكنيد. بعضى گفته‌اند: غلوتُ فى الامر غلوّاً و غلانيةً و غلانياً؛ يعنى از حد، تجاوز كردم و در آن افراط نمودم ...».[١]

اما در اصطلاح، تعريف جامعى براى غلوّ نمى‌يابيم، امّا مى‌توانيم از اقوال علما در بيان مصاديق غلوّ، اين نتيجه را بگيريم كه «غلوّ»، خروج از قصد، در اعتقاد به اشخاص و بالابردن آنان به مراتبى است كه در آنها نيست.

پس غلوّ، مى تواند به تدريج از بيان فضايل اشخاص به صورت مبالغه آميز شروع شود تا اين كه آنان را به مرتبه نبوّت و ربوبيّت‌

[١] - لسان العرب: ١٥/ ١٣٢.