در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٨ - على(ع) در نبرد خندق

سيوطى در تفسير الدرّ المنثور در ذيل تفسير آيه:

وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرًا وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ‌.[١]

«خداوند كافران را با غيظ و ناراحتى از اين كه به اهداف خود نرسيده بودند، برگردانيد و خداوند در هنگامه كارزار، مؤمنان را كفايت مى‌كند».

سيوطى در تفسير خود (الدر المنثور) در ذيل آيه ى ياد شده آورده است:

«ابن ابى حاتم، ابن مردويه و ابن‌عساكر، از ابن‌مسعود روايت كرده‌اند كه ابن مسعود آخر آيه را چنين مى‌خواند:

وَ كَفى اللهُ المومنينَ القتال بِعلي ابن ابي‌طالب؛

چنان كه ذهبى روايت كرده است كه ابن‌مسعود، آيه را چنين قرائت مى‌كرد:

وكفى اللهُ المؤمنين القتالَ بعلي».

[٢]

مسلمانان از مبارزه با عمرو بن عبدود مى‌ترسيدند؛ زيرا از قدرت و جنگاورى وى اطّلاع داشتند و حتّى پيامبر (عليهما السلام) وقتى كه على (ع) به مبارزه عمرو رفت، دلهره داشت.

ابوجعفر اسكافى، طبق آنچه ابن ابى‌الحديد معتزلى از او نقل مى‌كند، جريان اين حادثه و حالت پيامبر (عليهما السلام) را به تفصيل بازگو

[١] - احزاب( ٣٣): ٢٥.

[٢] -- ميزان الاعتدال: ٢/ ١٧.