در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٦٦ - مفهوم تشيع

چه مراحلى را پشت سر گذاشته تا بدين مرحله رسيده است. آنگاه مى‌خواهيم خلط و اشتباهى را كه مولّفان در آن واقع شده و فرقه‌هايى را شيعه دانسته‌اند كه خود اماميّه قبول ندارند كه آنان شيعه هستند و فرقه‌هايى را شيعه ندانسته‌اند كه در واقع شيعه هستند، روشن و آشكار سازيم.

در اين جا ابتدا اشاره‌اى به «مفهوم تشيّع» خواهيم داشت، سپس به مهمترين فرقه‌هاى شيعه اشاره مى‌كنيم و در آخر، موضع شيعه و ائمّه ايشان را در مورد غلوّ و غلات، بيان خواهيم كرد.

مفهوم تشيّع‌

لّفان، درباره شيعه و تشيّع، تعاريف متعدّدى را ارائه نموده‌اند كه مهمترين آنها را بيان مى‌كنيم:

١- ابوالحسن اشعرى مى‌گويد:

«به آنان شيعه گفته مى‌شد؛ چون على (ع) را همراهى و يارى مى‌كردند و او را مقدّم بر ساير صحابه رسول خدا (عليهما السلام) مى‌دانستند».[١]

٢- ابن حزم در تعريف آن مى‌گويد:

«هر كسى كه با شيعه هم عقيده باشد، در اين كه على (ع) افضلِ مردم بعد از رسول خدا (عليهما السلام) و مستحق‌ترين فرد براى امامت است و

[١] -. مقالات الاسلاميين: ١/ ٦٥، چاپ قاهره، ١٩٥٠ ميلادى.