در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٦ - فصل سوم بذر تشيع

خدا (عليهما السلام) بيعت كرديم كه خيرخواه مسلمانان باشيم و امامت على‌ابن ابى‌طالب (ع) را بپذيريم و او را دوست بداريم.

و مثل ابى سعيد خدرى كه مى‌گفت: مردم به پنج چيز دستور داده شده بودند كه به چهار تا عمل كردند و يكى را كنار گذاشتند. وقتى از او درباره چهار تا سؤال شد، گفت: نماز، زكات، روزه و حجّ. پرسيده شد: كدام يك را كنار گذاشتند؟ گفت: ولايت على ابن ابى طالب. و مثل ابوذر غفارى، عمّاربن ياسر، حذيفة بن يمان، ذوالشهادتين خزيمة بن ثابت، ابو ايّوب انصارى، خالدبن سعيد بن عاص و قيس بن سعد بن عباده».[١]

دكتر صبحى صالح به اين حقيقت اذعان كرده است، در آن‌جا كه مى‌نويسد:

«در ميان صحابه رسول خدا (عليهما السلام) حتّى در زمان آن حضرت افرادى از شيعيان على (ع) بودند؛ از جمله اين افراد: ابوذر غفارى، مقداد بن اسود، جابربن عبدالله، ابى بن كعب، ابوالطفيل عامر بن واثله، عبّاس بن عبدالمطلب و تمام فرزندانش، عمّار بن ياسر و ابوايّوب انصارى بودند».[٢]

[١] - خطط الشام: ٥/ ٢٥١.

[٢] -- النظم الاسلاميه: ٦٩.