در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٢١ - موضع امام رضا(ع)

است. وقتى كه مردم، غلوّ درباره ما را بشنوند، شيعيان ما را تكفير مى‌كنند و آنان را قايل به ربوبيّت ما مى‌دانند. و اگر عيب و نقص ما را بشنوند، بدان‌ها معتقد مى‌شوند و هنگامى كه بدگويى و ايراد عيب و نقص دشمنان ما را بشنوند، از ما بدگويى مى‌كنند، اين در حالى است كه خداوند متعال فرموده است:

وَلَا تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ ....[١]

«كسانى را كه غيراز خدا را مى‌خوانند، سب نكنيد؛ زيرا آنان خداوند را از روى دشمنى و ناآگاهى سب مى‌كنند».

اى پسر ابومحمود! اگر مردم را ديدى كه به چپ و راست منحرف شده‌اند، تو ملازم راه ما باش؛ زيرا هر كس ملازم ما باشد، ملازم او هستيم و هر كس از ما جدا شود، از او جدا مى‌شويم».[٢]

امام رضا (ع) بيان كرده است كه چگونه غلات، باعث نسبت دادن غلوّ به تمام شيعيان مى‌شوند؛ از اين رو، مى‌بينيم كه مولّفان ملل و نحل، صفت «غلّو» را به شيعه و به خصوص به «شيعه اماميّه» نسبت مى‌دهند و اين بر اساس اخبارى بوده است كه غلات در ميان مردم منتشر مى‌كرده‌اند و مخالفان اهل بيت (عليهم السلام) گمان مى‌كرده‌اند كه تمام اين اخبار، از طريق شيعه نقل شده است؛ از اين رو، غلوّ را به آنان نسبت مى‌دادند.

[١] - انعام( ٦): ١٠٨.

[٢] -- عيون اخبار الرضا( ع): ٢/ ٢٧٢، باب ماكتبه الرضا( ع)، ح ٦٣.