در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٠١ - غلو و غلات

علماى جرح و تعديل نيز در مورد غلات، موضع روشنى داشته‌اند. براى مثال درباره «عبدالله بن سبأ» چنين گفته‌اند:

كشّى در شرح حال وى مى‌نويسد:

«او ادّعاى نبوّت مى‌كرد و على (ع) را خدا مى‌دانست! على (ع) او را سه‌بار توبه داد، امّا توبه نكرد و از عقيده خويش بازنگشت، براى همين، آن حضرت او را همراه با هفتادنفر از پيروانش با آتش سوزانيد».[١]

شيخ طوسى و ابن داوود گفته‌اند:

«عبدالله بن سبأ كسى بود كه به كفر بازگشت و اظهار غلوّ كرد».[٢]

علّامه حلّى درباره وى نوشته است:

«او غالى و ملعون است. اميرالمؤمنين او را در آتش سوزانيد. او گمان مى‌كرد كه على (ع) خدا است و خودش پيامبر مى‌باشد! لعنت خدا بر او باد».[٣]

كشّى از ابان بن عثمان نقل كرده است:

«از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمايد: خداوند عبدالله بن سبأ را لعنت كند. او ادّعاى ربوبيّت براى على (ع) كرد! و به خدا قسم! كه‌

[١] - رجال كشّى: ١/ ٣٢٣، شماره ١٧٠.

[٢] -- رجال طوسى: ٥١؛ رجال ابى داوود: ٢٥٤.

[٣] - الخلاصه: ٢٥٤.