«رسول خدا (عليهما السلام) يك روز صبح خارج شد در حالى كه رو اندازى از موى سياه بر روى خودش انداخته بود. در اين هنگام حسن بن على (عليهما السلام) وارد شد و پيامبر (عليهما السلام) او را به زير كسا برد، سپس حسين بن على (عليهما السلام) آمد، او را هم زير كسا برد. آنگاه فاطمه (عليها السلام) آمد، او را هم زير كسا برد. پس از آن، على (ع) آمد كه پيامبر اكرم (عليهما السلام) او را هم زير كسا برد و سپس فرمود: همانا خداوند مى‌خواهد كه رجس و پليدى را از شما اهل‌بيت دور گرداند و شما را كاملًا تطهير كند».[١]

و از وقايعى كه هيچ اختلافى در آن نيست، اين كه پيامبر اكرم (عليهما السلام) با همين پنج تن آل‌عبا به مباهله با نصاراى نجران پرداخت. محدّثان و مفسّران از تعدادى از صحابه؛ از جمله از سعد بن ابى وقّاص روايت كرده‌اند كه:

وقتى خداوند آيه مباهله را نازل كرد، رسول خدا (عليهما السلام) على، فاطمه، حسن و حسين را فراخواند و فرمود: پروردگارا! اينان اهل‌بيت من هستند».[٢]

[١] - صحيح مسلم، كتاب فضائل الصحابه، باب فضائل اهل بيت النبى( عليهما السلام)؛ المستدرك على الصحيحين: ٣/ ١٤٧. حاكم مى گويد: اين حديث، طبق ضوابط شيخين صحيح است؛ سنن بيهقى: ٢/ ١٤٩؛ تفسير طبرى: ٥/ ٢٢. فخررازى هم اين روايت را در تفسير آيه مباهله آورده است و مى‌گويد: اين حديث تقريباً مورد قبول همه اهل تفسير و حديث است؛ جامع تزمذى: ٢/ ٣١٩ و ٢٠٩؛ مسند احمد: ٦/ ٣٠٦؛ اسد الغابه: ٤/ ٢٠٩.

[٢] -- جامع ترمذى: ٢/ ١٦٦؛ المستدرك على الصحيحين: ٣/ ١٥٠. وى مى گويد: اين حديث طبق شرايط شيخين صحيح مى باشد؛ صحيح مسلم، باب فضائل على ابن ابى طالب( ع)؛ سنن بيهقى: ٧/ ٦٣؛ اسباب النزول، واحدى: ٧٥ و تمام مفسّران.