در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٤٠ - انحرافى دوباره

آنان با على (ع) بيشتر مى‌شد تا اين كه آتش جنگ نهروان شعله ور گرديد و آن حضرت مجبور شد كه خوارج را قلع و قمع كند.

اين حادثه غمبار هنگامى به اوج خود رسيد كه يكى از خوارج نجات يافته از نهروان، تصميم به قتل آن حضرت در محراب عبادت گرفت. آن حضرت پس از پنج سال تلاش و استقامت براى زنده‌كردن احكام كتاب خدا و سنّت پيامبر اكرم (عليهما السلام) در سال چهلم هجرى به شهادت رسيد.

اين حادثه، اثرى عظيم در دنياى اسلام بر جاى گذاشت و مسير را به كلّى عوض كرد. فرزند آن حضرت، امام حسن مجتبى (ع) درصدد بود كه در اين اوضاع متلاطم و سخت، راه پدرش را كه همان راه پيامبر (عليهما السلام) بود، ادامه دهد، امّا نيروى كافى در اختيار نداشت و همين نيروهايى كه باقى مانده بودند، از ايمان و عقيده صحيحى نسبت به امامت و ولايت برخوردار نبودند؛ از اين رو، بسيارى، او را تنها گذاشته و به معاويه پيوستند. به اين ترتيب آن حضرت چاره‌اى جز صلح با معاويه نداشت.

پس از آن كه معاويه بر اريكه قدرت تكيه زد، سخت‌ترين و جانكاه‌ترين دوران حيات تشيّع شروع شد؛ زيرا معاويه با خشونت و سنگدلى تمام به انتقام‌گيرى از شيعه مشغول شد و چيزى نگذشت كه فقط تعداد انگشت‌شمارى از شيعيان واقعى آن حضرت باقى مانده بودند! معاويه با قساوت، افرادى از قبيل حجر بن عدى و