در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٢ - على(ع) در نبرد خيبر

على (ع) به چشم درد مبتلا نشد تا اين كه به رفيق اعلى پيوست. سپس پرچم را به او داد. على (ع) برخاست و در حالى كه حلّه‌اى قرمز بر دوش انداخته بود، به سوى قلعه‌ها رفت.

از سوى ديگر، مرحب خيبرى در حالى كه غرق سلاح بود و كلاهخودى سنگى بر سر داشت، خارج شد. او رجز مى‌خواند:

همانا خيبر مى‌داند كه من مرحب هستم، غرق در سلاح و با تجربه و قهرمان مى‌باشم.

على (ع) در جوابش اين رجز را خواند:

من همان كسى هستم كه مادرم مرا حيدر ناميده است! و شما را با شمشيرم همانند دانه بر مى‌چينم و همانا شير بيشه جنگلها و كارزار مى‌باشم.

آن دو با هم درگير شدند و ضربانى رد و بدل شد تا اين كه على (ع) ضربه‌اى بر سر مرحب وارد كرد. ضربه على (ع) كلاهخود سنگى و مغفر را پاره كرد و سر مرحب را تا چانه‌اش دو نيمه كرد و بدين ترتيب، قلعه را با زور فتح كرد».

از ابورافع؛ آزاد كرده رسول خدا (عليهما السلام) روايت شده است:

وقتى كه رسول خدا (عليهما السلام) پرچم را به على (ع) سپرد، همراه او به طرف قلعه‌ها حركت كرديم. وقتى به نزديك قلعه رسيد، اهل قلعه براى دفاع خارج شدند. او به مبارزه با آنان پرداخت. در اين حال، يك يهودى، ضربه‌اى وارد كرد و سپر آن حضرت افتاد. او يكى از