در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٨ - فصل دوم مرجعيت دينى
پس از ظهور اسلام و مهاجرت پيامبر اكرم (عليهما السلام) به يثرب، هستههاى اوّليّه حكومت اسلامى در مدينه تشكيل شد و رسول خدا (عليهما السلام) سلطه دينى و سياسى را با هم بر عهده گرفت. او معلّم و مرشد مردم در تمام امور مربوط به دين و شريعت شد و احكام و دستورات شرعى را براى مردم بيان مىكرد و از آنان مىخواست كه به سنّت و روش وى عمل كنند و براى مثال در مورد نماز مىفرمود:
«صلّوا كما رأيتموني اصَلّي».
«نگاه كنيد و همان طورى كه من نماز مىخوانم، نماز بخوانيد».
در همين زمان، رهبر سياسى جامعهاش بود و امور حكومتى را اداره مىكرد؛ چنان كه در همان ابتداى هجرت به مدينه، پيماننامهاى نوشت و براساس آن روابط انصار و مهاجرين و يهود را تنظيم كرد. همچنين فرماندهى سپاهش را در جنگهاى بزرگ برعهده داشت و فرماندهان و سفيران را انتخاب مىكرد. او رهبرى سياسى و دينى جامعه را با هم برعهده داشت و از عهده هر دو به خوبىبرمىآمد.
مسلمانان از تدبيرهاى پيامبر اكرم (عليهما السلام) فهميده بودند كه اين سيره، بعد از ايشان هم استمرار دارد و كسى كه جانشين وى مىگردد، بايد به وى اقتدا كند و در عين حال كه امام مردم در احكام شرعى و دينى است و بايد احكام كتاب خدا و سنّت پيامبر (عليهما السلام) را جارى كند،