در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٧٥ - ب تشيع به معناى خاص

از افراد ديگرى كه قايل به توقّف شده‌اند، شيخ ابوهاشم عبدالسلام بن ابى على و شيخ ابوالحسين محمّد بن على بن طيّب بصرى مى‌باشد.

ولى ما قايل به همان مطلبى شده‌ايم كه شيوخ بغدادى ما بدان قايل شده و گفته‌اند كه على (ع) افضل است. ما در كتابهاى كلامى خود آورده‌ايم كه معناى «افضل» چيست؟ و آيا منظور از آن، ثواب بيشتر است، يا كسى كه مزاياى فضل، خُلق و خوى حميده بيشترى دارد. ما در كتابهاى خود، بيان كرديم كه على (ع) به هر دو معنا افضل‌است.[١]

ب: تشيّع به معناى خاص‌

تشيّع به معناى خاص، قايل است كه على ابن‌ابى‌طالب (ع) بر تمام افراد امّت، پس از پيامبر اكرم (عليهما السلام) افضل است و نصّ صريح از جانب پيامبر (عليهما السلام) بر امامت وى وجود دارد كه اين نص به امر خداى متعال بوده است و امامت پس از آن حضرت در فرزندانش قرار داد.

اين، مفهومى است كه از عهد رسالت شايع بوده است و تعدادى از صحابه مقرّب رسول خدا (عليهما السلام) بدان ايمان آورده و آن را براى ديگران نقل كرده‌اند و اين خط از آن زمان تا كنون ادامه يافته و روز به روز پر رنگ‌تر شده است. اين خط در شيعه اماميّه اثناعشرى، ظهور يافته كه خلاصه‌اى از عقايد آن بيان مى‌شود.

[١] - شرح نهج‌البلاغه: ١/ ٧.