در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٧٠ - الف تشيع به معناى عام

شورا معيّن مى‌شود و اين شورا با حضور دو نفر از برگزيدگان مسلمانان، رسميّت و اعتبار پيدا مى‌كند و تقدّم مفضول بر افضل در امامت، اشكال ندارد!!

از آن جا كه قول صالحيّه و بتريّه از فروعات زيديّه در خصوص امامت، همانند قول سليمانيّه است، در نظر شيخ طوسى، آنچه در مورد سليمانيّه گفته شد، در مورد اينان هم گفته مى‌شود.[١]

آنچه گفته شد، مهمترين آرايى بود كه در مورد «مفهوم تشيّع» از متقدّمان و متأخّران هر دو فرقه نقل شده بود. ما مى‌توانيم از اين كلمات، اين نتيجه را بگيريم كه «مفهوم تشيّع» دو اصطلاح دارد؛ يكى: تشيّع به معناى عام و ديگرى: به معناى خاص.

تقريباً تمام كسانى كه متعرّض اين موضوع شده‌اند، بين اين دو مفهوم، خلط كرده و آن دو را يكى گرفته‌اند و امّا آراى مؤلّفينى كه در اين جا ذكر كرديم، كسانى بوده‌اند كه تشيّع به معناى خاص را در نظر گرفته‌اند و متعرّض معناى عام نشده‌اند. اين مطلبى است كه در صدد توضيح و بيان تقسيمات آن هستيم.

الف: تشيّع به معناى عام‌

١- از جمله موارد اين قسم، قول كسانى است كه قايل به افضليّت على ابن ابى طالب (ع) بر عثمان بن عفّان هستند، نه بر ابوبكر و عمر.

[١] - تاريخ الاماميه، عبدالله فياضى: ٣٣- ٣٢.