در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٧٢ - الف تشيع به معناى عام

بيعتى صحيح و شرعى بوده است و اين بيعت به واسطه نص نبوده بلكه با انتخابى بوده كه با اجماع و غير آن ثابت شده كه طريقى براى امامت است.

در مورد تفضيل، اختلاف پيدا كرده‌اند. قدماى بصريّين؛ مانند ابى عثمان عمرو بن عبيد، ابى اسحاق ابراهيم بن يسار النظام، ابى عثمان عمرو بن بحر جاحظ، ابى معن ثمامة بن اشرس، ابى محمّد هشام بن عمور فوطى، ابى يعقوب يوسف بن عبدالله الشحام و جماعتى ديگر گفته‌اند: ابوبكر از على (ع) افضل است!! اينان برترى در فضيلت را به ترتيبِ خلافت دانسته‌اند!

در مقابل، تمام بغدادى‌ها- از متقدّمان و متأخّران- همانند ابى سهل بشر بن معتمر، ابى موسى بن صبيح، ابى عبدالله جعفر بن مبشر، ابى جعفر اسكافى، ابى الحسين خياط، ابوالقاسم عبدالله بن محمود بلخى و شاگردانش گفته‌اند: على (ع) از ابوبكر افضل است.

بعضى از بصريّين همانند ابوعلى محمّد بن عبدالوهّاب جبايى، اخيراً قايل به همين قول اخير هستند. او قبلًا از متوقّفين بود و ميل به تفضيل على (ع) بر بقيّه داشت، امّا بدان تصريح نمى‌كرد و در تصنيفات خويش سكوت مى‌كرد و چيزى نمى‌گفت و در بسيارى از تصانيف خويش چنين آورده است: اگر خبر طائر (مرغ بريان شده) صحيح باشد، على (ع) افضل است».[١]

[١] - ابن كثير در البدايه و النهايه، جلد ٧، صفحه ٣٨٧ مى نويسد: در باره خبر طائر، عدّه‌اى تصنيف كرده‌اند و طرق متعدّدى دارد. سپس رواياتى را كه در مورد آن ذكر شده نقل-