در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٥ - شرايط مرجعيت
مباركه و از بازماندگان برگزيدگانى كه خداوند، رجس و پليدى را از ايشان دور كرده و آنان را كاملًا تطهير نموده و از آفات، دور نگاه داشته و مودّت ايشان را در كتاب، واجب گردانيدهاست؟!».[١]
روشن است كه پيامبر اكرم (عليهما السلام) بدون هيچ ترديدى، افرادى را براى امّت خويش معيّن كرده است كه بعد از وى به آنان رجوع كنند. اينان اهل بيت آن حضرت هستند كه بر وجوب تمسّك به ايشان در كنار قرآن، تأكيد كرده و مردم را از سرپيچى از دستوراتشان، يا مخالفت و روى گردانى از ايشان برحذر داشته است كه باعث هلاكت و گمراهى مىگردد.
اگر سؤال شود كه چرا پيامبر (عليهما السلام) مرجعيّت دينى را در اهلبيت خودش محدود كرده است؟
بايد بگوييم: قبول اين نكته كه آن حضرت از روى هوا و هوس سخن نمىگويد لاينطق عن الهوى، به اين معناست كه اين دستورات اكيد، به امر الهى بوده است و خداوند، اهل بيت (عليهم السلام) را به موهبتها و ويژگيهايى مخصوص گردانيد كه
شايستگى و قابليّت پذيرش اين امر مهم را دارند.
محكمات كتاب قرآن نيز بر اين مطلب گواهى مىدهند، چنان كه در «آيه تطهير» آمده است:
[١] - الصواعق المحرقه: ٢٣٣.