در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢١٢ - موضعگيرى امام صادق(ع)
دروغ داد و بدين علّت، خداوند ايمانش را گرفت. همانا عدّهاى به من دروغ بستند. خدا آنان را بكشد، چرا چنين مىگويند؟! به خدا قسم! ما بندگانى هستيم كه خداوند ما را خلق كرده و برگزيده است. ما مالك هيچ سود و زيانى نيستيم، اگر به ما رحم مىكند، به واسطه رحمت خودش مىباشد و اگر ما را عذاب مىكند، به خاطر گناهان خودمان مىباشد، به خدا قسم! بر خدا هيچ حجّتى نداريم و هيچ برائتى نزد خداوند نداريم. ما مىميريم و دفن مىشويم و دوباره برانگيخته مىشويم و نگه داشته شده و سؤال مىشويم. چه شده است كه چنين ادّعاهايى درباره ما مىكنند؟! خداوند آنان را لعنت كند. آنان خدا را اذيّت و رسولخدا (عليهما السلام) را در قبرش اذيّت كردند و اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و على بن حسين و محمّد بن على را آزردند. همانا من كه در ميان شما هستم، گوشت و پوست رسول خدا (عليهما السلام) مىباشم. با اين حال، با خوف و ترس در بسترم مىخوابم. ديگران بىخيال هستند و من جزع و فزع مىكنم. ديگران راحت مىخوابند و من ترسان و لرزان از عظمت خداى متعال هستم و آواره كوهها و بيابانها مىباشم.
به خدا پناه مىبرم از آنچه أجدع برّاد، برده بنى اسد درباره من گفته است. خداوند ابوالخطاب را لعنت كند. به خدا قسم! اگر پيش ما بيايند و به آنان دستور بدهيم كه چنين عقيدهاى درباره ما داشته باشند؛ بر ايشان واجب است كه آن را قبول نكنند، در حالى كه