در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٤ - نصوص نبوى در مسأله جانشينى پيامبر(ص)

پيروان خلفا مى‌گويند:

نصّ صريحى از پيامبر اكرم (عليهما السلام) در مورد جانشينى فرد خاصّى وارد نشده و آن حضرت امور امّت اسلامى را به خودشان واگذاشته تا هر كسى را كه خودشان مى‌خواهند براى خود انتخاب كنند، در حالى كه شيعه قايل به اين است كه نصوصى از رسول خدا (عليهما السلام) درباره جانشينى على ابن ابى‌طالب (ع) صادر شده و آن حضرت او را به عنوان راهنما و هدايت‌گر امّت اسلام و امام پس از خود، منصوب كرده است.

وقتى به سيره نبوى مراجعه كنيم، مى‌بينيم كه آن حضرت اهمّيّت بسيارى به مسأله امامت و جانشينى مى‌داده و حتّى در ساده‌ترين امور، افرادى را براى جانشينى انتخاب مى‌كرده است. براى مثال هرگاه دو نفر را به جايى مى‌فرستاد، يكى را به عنوان امام و رهبر انتخاب مى‌كرد و هرگاه مدينه را به قصد غزوه، يا سفرى ترك مى‌كرد، خودش كسى را به جانشينى خود تعيين مى‌كرد و انتخاب جانشين را بر عهده مردم نمى‌گذاشت.

هنگامى كه رسول اكرم (عليهما السلام) به مسأله جانشينى در زمان حياتش تا اين اندازه اهمّيّت مى‌داده است، هر آينه سزاوار بوده است كه به مسأله جانشينى‌اش بعد از وفات خود، اهمّيّت مضاعف داده و براى هنگامى كه خودش به رفيق اعلى مى‌پيوندد و براى هميشه امّت اسلامى را ترك مى‌كند، جانشين لايق و شايسته‌اى را معيّن كند.