در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢١٩ - موضع امام رضا(ع)

«پروردگارا! به تو پناه مى‌برم از حول و قوّه، و هيچ حول و قوّه‌اى نيست مگر از تو.

پروردگارا! پناه مى‌برم به تو از كسانى كه ادّعاهايى را درباره ما مى‌كنند كه به حقّ نيست.

پروردگارا! به تو پناه مى‌برم از كسانى كه مطالبى درباره ما مى‌گويند كه خودمان آن را نمى‌گوييم.

پروردگارا! آفرينش و فرمانروايى از آن تو است. تنها تو را مى‌پرستيم و از تو كمك مى‌خواهيم.

پروردگارا! تو خالق ما و خالق پدران اوّلين و آخرين ما هستى.

پروردگارا! ربوبيّت سزاوار كسى جز تو نيست و الوهيّت شايسته كسى نيست، مگر براى تو.

پروردگارا! نصارا را لعنت كن كه عظمت تو را كوچك شمردند و تمام كسانى كه چنين ادّعاهايى را كردند، لعنت كن.

پروردگارا! ما بندگان تو و فرزندان بندگان تو هستيم. مالك هيچ نفع و ضررى براى خود نيستيم و مرگ و زندگى به دست ما نيست.

پروردگارا! هر كس كه ادّعاى ربوبيّت براى ما كند، ما از او بيزار هستيم؛ چنان كه عيسى بن مريم از نصارا بيزار بود.

پروردگارا! ما آنان را به آنچه گمان كرده‌اند، فرا نخوانده‌ايم، پس ما را به خاطر آنچه مى‌گويند، مواخذه نكن و ببخش بر ما آنچه را كه گمان مى‌كنند: