در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٩ - على(ع) در نبرد خندق

كرده است. او چنان كه از سيره و اخبار به دست آورده نقل كرده كه رسول خدا (عليهما السلام) توصيه‌هاى لازم را به على (ع) كرد، و براى سلامتى و پيروزى او دعا كرد. تا جايى كه آن حضرت در روز خندق- پس از آن كه على (ع) به مبارزه رفت- در مقابل اصحابش دستها را به سوى آسمان بلند كرد و فرمود: «پروردگارا! در روز احد، حمزه را و در روز بدر، عبيده را از من گرفتى، پس امروز على را براى من حفظ كن و مرا تنها باقى مگذار كه بهترين وارث، تو هستى».

همچنين پيامبر اكرم (عليهما السلام) از اين كه على (ع) به مبارزه عمرو برود، جلوگيرى مى‌كرد و هنگامى كه عمرو، صداى: «هل من مبارز» خود را بلند كرده بود، در هر مرتبه مردم به دعوت وى پاسخ نمى‌گفتند و على (ع) آمادگى خودش را اعلام مى‌كرد، امّا پيامبر (ع) به وى اذن ميدان نمى‌داد. تا اين كه براى آخرين مرتبه، پيامبر (عليهما السلام) به على (ع) فرمود:

«و عمرو است».

على (ع) فرمود: «من هم على هستم».

پيامبر (ع) او را به خود نزديك كرد و او را بوسيد و عمامه‌اش را بر سرش گذاشت و هنگام خداحافظى، مقدارى او را همراهى كرد. گويى بسيار نگران بود و از آنچه پيش مى‌آيد، دلهره داشت. آنگاه به گوشه‌اى رفت و دستهاى و صورت خود را به آسمان بلند كرد و